JBoss® Seam: Simplicity and Power Beyond Java EE została wydana nakładem wydawnictwa Prentice Hall, 26 kwietnia 2007 roku. Autorami książki są Michael Juntao Yuan oraz Thomas Heute – obydwaj pracują w JBoss division of Red Hat Inc. Publikacja składa sie z 27 krótkich rozdziałów (mniej więcej po 15 stron każdy), posegregowanych w 6 części. Druk czytelny, marginesy małe, papier bardzo dobrej jakości. Język nie jest tak prosty jak w EJB3 in Action, którą recenzowałem kilka tygodni temu, jednak jestem pewien, że większość programistów Java nie będzie miało z nim większych problemów.

Przejdźmy do krótkiego opisu poszczególnych części..

Część pierwsza, zatytułowana GETTING STARTED, jest oczywiście wstępem do framework’a. Przeczytamy tutaj czym tak na prawdę jest JBoss Seam i jakie są jego zalety (o wadach nic nie było ;). Jest parę słów na temat programu Seam Gen, który służy do generowania szkieletu aplikacji oraz o IDE, które wspomagają tworzenie aplikacji z wykorzystaniem JBoss Seam. Dodam tutaj tylko, że niedawno pojawiła się pierwsza beta, opartego na Eclipsie, IDE ze stajni Red Hata: Red Hat Developer Studio, który to sprawdza się znakomicie przy tworzeniu aplikacji JBoss Seam. Oczywiście, w tej części książki, znajdziemy także nieśmiertelny Hello World. W tym momencie omawiana publikacja po raz pierwszy i ostatni doprowadziła mnie do furii :) Autorzy zapomnieli (a przynajmniej tak mi się wydaje) o drobnym szczególe: plik jar z klasami EJB3 musi zawierać plik seam.properties (choćby pusty) aby Seam mógł z niego korzystać. To przeoczenie kosztowało mnie wiele godzin poszukiwań błędu. Sam przykład jest dość ciekawy i jest rozwijany w niektórych, późniejszych rozdziałach.

STATEFUL APPLICATIONS MADE EASY to tytuł drugiej części. Opisywana jest tutaj esencja i główna siła JBoss Seam – Stateful Framework. Autorzy omawiają zalety jego stosowania (konwersacje, lepsza wydajnoś, mniej wycieków pamięci i inne). Wydaje mi się, że dokładne zrozumienie tej części jest podstawą do tworzenia dobrych aplikacji z wykorzystaniem Seam. Same konwersacje są na tyle innowacyjnym rozwiązaniem w świecie aplikacji webowych JEE, że dla nich samych warto bliżej przyjrzeć się temu framework’owi. Dodatkowo w tej części dowiadujemy się czym są Workspace’y i jak wykorzystywać transakcje dostępne w EJB3.

Część trzecia – INTEGRATING WEB AND DATA COMPONENTS – to opis kilku ciekawych funkcji JBoss Seam: walidacja danych wejściowych, “klikalne” tabele z danymi (trzeba pamiętać, że w czystym JSF stworzenie takiej klikalnej Data Table, to nie lada wyzwanie) czy obsługa błędów. Dodatkowo poznajmy możliwość tworzenia adresów, które można dodawać do Ulubionych/Zakładek – taka opcja w aplikacjach wykorzystujących technologie AJAX jest bardzo przydatna. Na koniec autorzy opisują Seam CRUD Application Framework – API dzięki któremu proste aplikacje bazodanowe mogą powstać w kilka minut.

W części czwartej, zatytułowanej AJAX SUPPORT, dowiadujemy się wszystkiego co niezbędne o wykorzystaniu AJAX w naszej aplikacji. Co ciekawe opisana jest m.in. integracja z ICEFaces, którego użycie razem z JBoss Seam, w momencie powstawania książki, mogło prowadzić do błędów działania aplikacji. Dobra wiadomość jest taka, że od kilku tygodni możemy działać na ICEFaces w wersji 1.6 (najnowsza wersja to 1.6.1), która jest już w pełni kompatybilna z framework’iem.

Część piąta (BUSINESS PROCESSES AND RULES) opisuje integracje JBoss Seam z jBPM oraz Rule-Based Security Framework. W obecnie realizowanym przeze mnie projekcie wykorzystywany jest jBPM wraz ze Springiem. Muszę przyznać, że rozwiązanie proponowane w Seam jest o niebo prostsze i bardziej intuicyjne niż to, które w tym momencie wykorzystuje. Developerzy stanęli na wysokości zadania i jestem pewien, że dzięki tej funkcjonalności, w połączeniu z szybko rosnącą popularnością jBPM, JBoss Seam stanie się w przyszłości standardem pisania aplikacji webowych dla biznesu. Rule-Based Security Framework jest natomiast bardzo dobrym narzędziem zastępującym mechanizmy bezpieczeństwa proponowane przez EJB3, które to nadają się tylko do prostych aplikacji i w praktyce są rzadko wykorzystywane.

Ostatnia część książki to PRODUCTION DEPLOYMENT. Autorzy opisują konfiguracje JBoss Seam na serwerach aplikacyjnych JBoss AS 4.0.5, 4.2.x i 5.x i GlassFish oraz kontenerze serwletów Tomcat (tak.. Seam może działać bez EJB3). Dodatkowo opisane są zagadnienia związane z wydajnością oraz tworzeniem klastrów.

Lektura książki JBoss® Seam: Simplicity and Power Beyond Java EE to bardzo dobry sposób na dość wnikliwe poznanie JBoss Seam w wersji 1.2.x. Autorzy koncentrują sie na praktycznych aspektach stosowania framework’a, dzięki czemu na 402 stronach znajdziecie dużą dawkę wiedzy, która niewątpliwie przyda się w trakcie tworzenia aplikacji. Książkę można zakupić m.in. w księgarni internetowej amazon.com już od $20

Po kilku ładnych godzinach poszukiwań natrafiłem na projekt javascript4jsf… i problem został rozwiązany :)

1. Ściągamy bibliotekę i umieszczamy w odpowiednim folderze w naszej aplikacji (lib)
2. Do pliku faces-config.xml dodajemy:

   <component>
     <component-type>org.j4j.idProxy</component-type>
     <component-class>org.j4j.components.UIIDProxy</component-class>
   </component>

3. Do strony JSP w której chcemy użyć dodajemy definicje taglib:

   <%@ taglib uri="http://javascript4jsf.dev.java.net/" prefix="j4j" %>

4. Następnie do ciała znacznika wstawiamy nasz znacznik proxy

   <h:inputText id="firstName" value="#{GetNameBean.firstName}">
     <j4j:idProxy id="firstName_" />
   </h:inputText>

5. Z poziomu JavaScript odwołujemy się do interesującego nas pola w nastepujący sposób (tutaj przykład uaktywnienia pola)

   <script language="javascript">
     var iid=document.getElementById("firstName_").title;
     document.getElementById(iid).focus();
   </script>

Jak to działa ? Biblioteka J4J wstawia znacznik span, który posiada odpowiednie ID, przed komponent JSF. Wspomnę jeszcze tylko na koniec, że atrybut ID znacznika przyjmuje dynamiczne wartości !

ServiceLocator serviceLocator =
  (ServiceLocator) facesContext.getApplication().
    createValueBinding("#{serviceLocator}").getValue(facesContext);

Gdzie ServiceLocator to nazwa klasy a serviceLocator to nazwa springowego bean’a.

Bardzo możliwe, że da się to zrobić w bardziej elegancki sposób za pomocą biblioteki jsf-spring. Niestety projekt ten w tym momencie właściwie nie posiada dokumentacji, a ja nie posiadam czasu na wnioskowanie co i jak z api. Jeśli ktoś używał tego dzieła, proszę o jakieś info.